تاریخچه گل آرایی

گل آرایی یا هنر طراحی با گل، هنر به کار بردن گل ها و گیاهان جهت به وجود آمدن یک ترکیب بندی متعادل و دلنشین است. به طور کلی در هنگام گل آرایی باید تمامی عناصر هنری از جمله خط، فضا، تناسب، تعادل، تضاد، ریتم و … مورد توجه قرار گیرند. سبک های گوناگونی در طراحی از جمله غربی، شرقی، اروپایی و … وجود دارد. تاریخچه گل آرایی به قرن ها قبل باز می گردد. استفاده از گل دارای قدمت بالایی بوده و چه زمان هایی که از گل ها و گیاهان به عنوان دارو استفاده می کردند و چه زمان هایی که برای تزیینی و از رایحه آن استفاده می کردند.

باستان شناسان در عراق اسکلت هایی را کشف کرده اند که در جوار آن ها گل هایی وجود داشته و با کاووش قبرهای موجود در عصر چهارم زمین شناسی، این موضوع برداشت می شود که به احتمال زیاد، انسان ها گل های مخصوصی بر روی قبرها قرار می دادند. تارخچه گل در ایران نیز به سالیان خیلی دور برمی گردد.

 

دوره هخامنشیان

ایرانیان نیز دستی در گل آرایی داشتند و در نگاره ها و کتیبه هایی که از آن دوران بر جای مانده است، تصاویری از افراد با گل در دستانشان دیده می شود. استفاده از نقش های گل و گل آرایی در آثار به جا مانده در تخت جمشید مشاهده می شود. استفاده از لوتوس و یا همان نیلوفر آبی که نماد صلح و دوستی بوده، در نقوش به کار رفته در معماری کاخ پرسپولیس قابل مشاهده می باشد.

تاریخچه گل  آرایی در ژاپن و چین

در چین گل آرایی به روش آکیبانا از مدت ها پیش به صورت نسل به نسل به امروز اتتقال یافته است. قدیمی ترین کتاب گل آرایی به دست آمده در سال ۱۴۴۵ میلادی به کشور ژاپن تعلق دارد. فرم خطی و سادگی، از اصلی ترین ویژگی های آکیبانا است، که بر نحوه گل آرایی از اواخر قرن نوزدهم در غربی ها تاثیر بسزایی داشته است. در چین باستان، گل آرایی یک هنر ظریف و ارزشمند بود، چینی ها بر این باور بودند که هر چه زنده است، مقدس است و چون گل ها نیز زنده اند، بنابراین گل جدا شده از ساقه لازم است آراسته شود.

۶۰۰ سال پیش از میلاد

در یونان قدیم هم از گل ها، جهت زیباسازی خانه، طراحی دکوراسیون، لباس ها و تاج ها مورد استفاده قرار گرفته است و بانوان برای تزیین موی خود از گل ها استفاده می کردند و البته این کار بیشتر مخصوص طبقه اشراف بود. علاوه بر آن در این دوران مرسوم بود که در روزهای جشن، تعدادی از افراد طبقه اشراف بر روی سرشان تاج گل قرار می دادند. گل های متداول در این دوران اکثرا از جنس سنبل، رز و بنفشه بوده است.

۳۰۰ میلادی

بعد از سقوط یونانیان و روی کار آمدن رومیان، در روم نیز به تدریج استفاده از گل مورد توجه قرار گرفت و برای زیباسازی فضاهای خود از گل استفاده می کردند. با مطالعه تاریخچه گل آرایی، به این نتیجه دست یافتند که در قرون وسطی از گل ها جهت تزیینات کلیسا، خوشبو کردن فضا، ساخت تاج و حتی مصرف خوراکی گل ها نیز رایج بوده است. گل های رایج در آن زمان، میخک، لیلیوم و مینا بود.

 

قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی

در این دو قرن، افراد از دسته گل های انبوه، بلند، رنگارنگ ومدل های گل آرایی پر استفاده می کردند و حلقه های گل را به سقف و دیوار کلیساها آویزان می کردند. گل های استفاده شده در این دوران گل های رز، لیلیوم، پامچال، مینا، بنفشه، موگه و قرنفل بود.

 

قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی

در این قرن ها همچنان گل ها به دلیل رایحه و ظاهرشان دارای اهمیت بالایی می باشند. در این دوران، گل ها در میهمانی ها مورد استفاده قرار می گرفت و ثروتمندان با استفاده از گل های بزرگ ثروت خود را به رخ مهمان ها می کشیدند. ولی در قرن ۱۸ به کارگیری از دسته گل های سبک و کوچک رایج شد.

 

گل آرایی در قرن ۱۹

ملکه ویکتوریا، علاقه زیادی به گل ها داشت و از تاج گل به جای تاج های مرسوم استفاده می کرد. ملکه ویکتوریا در مراسم عروسی خود، برای آراستن فضای اطراف از مقدار زیادی گل استفاده کرد و از آن زمان به بعد استفاده از گل ها برای تزیینات عروسی ها رایج شده و گل آرایی در میان مردم به عنوان یک هنر مرسوم شد و در مدارس به تدریس آن پرداخته شد. در این عصر، استفاده از گل ها جهت تزیین میز غذا با استفاده از شاخ و برگ ها در گلدان ها رایج شد و از گل داوودی، کوکب، شمعدانی، فریزیا، گلایل و آزالیا در تزیینات استفاده می شد.

 

۲۰۰۸ میلادی

اولین تاریخ رسمی مصرف گل در مصر به سال ۲۰۰۸ میلادی بر می گردد. به کار بردن گل در مصر باستان اکثرا جنبه سنتی داشته و معمولا جهت رویدادهای خاص، در دکوراسیون ها و معابد جهت آیین های مذهبی و زیبایی به کار برده می شد. مصری ها به شکل تخصصی به کار گل آرایی پرداخته و از گل، میوه و برگ در آیین های مذهبی و جهت تزیین سبدها و گلدان ها، معبدها و میزهای غذا استفاده می کردند. در میان گل های رنگارنگ، گل نیلوفر دارای احترام و قداست برای مصریان بوده است و به طور معمول این گل را در مرکز گلدان و سایر گیاهان برگ دار، گل زنبق، برگ نخل و گل نرگس را در اطراف آن به کار می برده اند. گل های به کار رفته در دوران باستان اکثرا خشخاش، نارسیس، نیلوفر آبی و گل رز بوده است.

گل آرایی در عصر کنونی

هنر گل آرایی در عصر کنونی مورد توجه همگان قرار گرفته است. امروزه گل آرایی در مراسم عروسی، مراسم ختم، تولدها، جشنواره ها، سمینارها و … رایج شده است. اهمیت گل آرایی در این دوره به قدری است که در مراکز آموزشگاهی نیز تدریس می شود. حتی گل آرایی در منزل و برای تزیینات میز ناهار خوری نیز مورد توجه قرار گرفته است.

 

طراحان معروف گل

جودی بلکه لاک، دانیال اوست، استانی گاتی، جونیچی کاکیزاکی، آخرین هیز، جولیان کلمنتس، فیل رولدا و کوهستان اسپری.

مجموعه گل آرایی فلوآرت در زمینه آموزش گل آرایی و برگذاری کلاس های گل آرایی برای هنر جویان عزیز نیز فعالیت دارد.

نوشته‌های پیشین
معرفی حساس ترین گیاه دنیا: گل قهر و آشتی
نوشته‌ی بعدی
دانستنی های لازم در مورد گل شمعدانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست
.